Christa Maria Elias - www.lyrikfreunde.at
[war jahrelang Obfrau der Autoren der Roseggergesellschaft Mürzzuschlag]
Erzählung in Mundart: Wos für a Sproch
Dialog einer steirischen Schriftstellerin mit Peter Rosegger
In die Fremdn hot’s mih triebn;
in a schöns, a weites Land.
Bin in Hamburg pickn blieben,
kenn den greanen Nordseestrand.
Freilih is mir ah gleih aufgfolln,
dass do kaner steirisch redt.
Hätt’ so gern mei Sproch hörn wolln.
’s war a einzigs, großes Gfrett.
Aber in mein Büacherkastn
is die Hoamat doh bei mir.
Und is Zeit amol zum Rastn
hol’ ih mir mein Peterl vür.
Bin im Tram auf’s Alpl gangen,
ah noch Krieglach und Kathrein.
Möcht die Steirerluft einfangen,
an der Woldhoamat mih gfrein.
In die Wirklichkeit zruckkummen
muass ih bei mei’m Schreibtisch sitzen.
Hilft koa lautes, zwidres Brummen,
kumm beim Schreibn gor oft ins Schwitzen.
An der Wand, direkt vor meiner,
hängt a kloans Roseggerbüld. –
„Hörst mih? Kumm zu mir nur einer,
dann is alles holb so wüld!“,
hot der Peterl zu mirl gmoant.
„Wos holtst du va meine Gschichtn?“
Hätt’ am liabsten aber gwoant.
„Muaßt‘s a bissel zsammenrichtn,
Dann wern s’ d’Leit ah lesn wulln.
Muaßt dih ebn a bissl plogn
und dein Text oft überholn.“
Wollt ’n noh a Menge frogn,
doh der Peterl hat nur gmoant
und dann gleih a bissl gschmunzelt:
„Meinst am End, ih waar noh nia
fost bei an schwarn Text verzunzelt?“
Die Bloskapelln von Grammelsboch
Refr.:
Am Sunntag werdn die Weiber schwoch
spült die Kapelln von Grammelsboch!
Um d‘ Bloskapelln is so a Griss
hot sie doh an besondern Schmiss.
Der Schurl fangt zum Taktschlogn an.
Der Ferdl trommelt wos er kann.
Der Karl spült die C-Trompeten,
der Ton löst von der Wand Tapeten.
Und mit Applaus tuat kaner sporn
beim Edi mit sein Flügelhorn.
Refr.: Am Sunntag werdn die Weiber schwoch...
Den Alex himmeln s‘ alle an
weil d‘ Klarinett‘ er blasen kann.
Und dem Max sei Passion
is des große Bombardon.
Dafür hot eahm die Susi gern,
wüll allweil tiafeTöne hörn.
Refr:: Am Sunntog wern die Weiber schwoch...
Die Christl hot sih ‘n Ferdl g’fangen.
Der Max is mit der Susi gangen.
Die Lore hot den Edi gfreit,
do wor’s aus mit der Heiterkeit.
Der Alex hot die Mizzi g’nummen,
jetzt hört ma nur noh d’ Weiber brummen.
Texte © Copyright Christa Maria Elias